 | | |
| | |
|
Spaces home  Yuka~TzuPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
Yuka~TzuOf all the beauty, friendship is the most beautiful...
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
August 30 เมื่อเรากลายเป็นคนไข้ซะเอง...หลังจากเปิดเรียนไปได้ 2 วัน ไพลินก็มีอันไข้ขึ้นสูงปรี๊ด ตอนแรกก็จะนอนอยู่บ้าน กินพาราเด๋วก็หาย แม่เห็นท่าไม่ดี จับส่งรพ.ดีกว่า แล้วก็ได้เรื่อง โดนจับ Admit โดยทั่นอาจารย์ ชนินทร์ สรุปก็นอนหมดแรง ไปไหนไม่ได้ 7 วันเต็มๆ ไข้ขึ้นทีนี่ สุดยอดทรมานเลยอ่ะ หนาวแบบ ผ้าห่มสามผืน บวกเสื้อหนาวก็ยังไม่พออ่ะ แต่ที่สุดๆแล้วก็ตอนที่ต้องเจาะเลือดที่ปลายนิ้วอ่ะ ทุก 8 ชม. โหย...มันไม่เหมือนกะ ปากกา DTX บนอัษฏางค์นะพี่ท่าน เจาะจึ้ก เจาะจึ้ก แสนสบาย ปากกาที่วอร์ดผะอบที่เราอยู่เนี่ย ประมาณว่า ไม่ได้เจาะมากี่ปีแล้วก็ไม่รุ ปากกาก็รุ่นเก่ากึ๊ก แท่งใหญ่มาก เวลาพี่พยาบาลลองกดดู เสียงสปริงมันจะดัง "ผึงงงง!!" ตอนโดนเจาะครั้งแรกแบบ ย๊ากกกกกกส์!! ต้องร้องเพลงของดังเลยอ่ะ ว่า เจ็บ มาก มาก ตอนหลังพยายามเอาที่คุณแม่สิริสอนเข้าข่ม ตั้งสมาธิไว้ ความเจ็บมันเป็นเพียงสิ่งที่มากระทบใจ ยื่นนิ้วอันสั่นเทาไปให้พี่พยาบาล ยุบหนอ...พองหนอ...ยุบหนอ...พองหนอ...จ๊ากกกกกกกส์!! ไม่ช่วยเลย เจ็บกว่าเดิมอีกง่ะ ตอนนั้นอยากร้องไห้มากๆอ่ะ ตอนหลังยอม ขอร้องให้พี่พยาบาลใช้ Lancet แทน แรงคนคงไม่เท่าแรงสปริงยักษ์บ้านั่น พี่พยาบาลบอก ได้ค่ะ แต่ Lancet หมด พี่ใช้เข็มฉีดยาแทนละกันนะคะ จ๊ากกกกกส์...จ๊ากกก...จ๊ากกก (เอคโค่) พี่คะ เอาปืนมายิงกันเถอะค่ะ ตั้งใจไว้ว่า ถ้าไม่จำเป็น ต่อไปจะไม่สั่ง Serial Hct ผู้ป่วยเด็ดขาด ก็ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนมากเลยนะ ทั้งที่มาเยี่ยม โทรมา SMSมา หรือ ฝากมาเยี่ยมก็ตาม โดยเฉพาะ คุณโบ โบโบ้ แล้วก็ คุณไอซ์ ที่มานอนเป็นเพื่อนด้วย อ้อ สรุปแล้ว เราไม่ได้เป็น Scrub นะเพื่อนๆ ไม่ต้องมาขอดู Eschar แล้วนะยะ ไม่มี!August 20 Back to school!!พรุ่งนี้ก็ถึงเวลากลับไปขึ้น Ward อีกแล้ว ก็ดีนะ ไม่ได้เจอเพื่อนๆตั้งนาน คงมีเรื่องให้เม้าท์กันมากมาย ได้ Charge ร่างกายไป2อาทิตย์เต็มๆ อะไร อะไรก็คงจะดีขึ้นล่ะน้อ... June 20 อาจารย์ในดวงใจพรุ่งนี้เราจะมีสอบลงกองวอร์ดอายุรศาสตร์ พี่ก็เลยให้กลับไปอ่านหนังสือก่อนได้
ตอนที่กำลังจ้ำกลับหออยู่ ก็เห็นคนกลุ่มนึงกำลังเข็นรถเข็นให้คนๆหนึ่งอยู่
มองๆไป เห็นอ.นาราพร อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนที่นั่งอยู่ในรถเข็นก็คือ อ.สุมาลี นั่นเอง
จากที่กำลังจ้ำกลับหอ ก็เลยเปลี่ยนมาเดินช้าๆตามหลังอาจารย์แทน
แล้วก็นึกย้อนไปถึงวันเก่าๆ
อาจารย์สุมาลี ผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่คล่องแคล่วว่องไว
เสียงอาจารย์จะนุ่มๆ แต่หนักแน่น ดูมีอำนาจ
อาจารย์เคยพาพวกเราไปเข้าค่ายที่แม่สิริฯ
ปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ เดินจงกรมแบบเข้มข้น ตลอด 7 วัน
เป็นอะไรที่ชีวิตนี้ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะทำได้
อาจารย์ก็ไปอยู่ทำกิจกรรมกับพวกเรา คุยกับพวกเราทุกเช้า กลางวัน เย็น
พอกลับมาเรียน ก็เจออาจารย์เข้ามาสอนตลอด
ไม่ว่าจะเลคเชอร์ กิจกรรมวิชาการ หรือ อบรม
ตอนนั้นก็แบบด้วยความที่ยังเด็ก ก็กลัวอาจารย์น่ะ ดุ ไม่ชอบเลยเวลาอาจารย์เข้ามาพูด
เวลาเจอนอกห้องเรียนนี่ก็ใจเต้นตึกๆๆ กลัวโดนว่า
ใครโดนอาจารย์ดุมาทีก็เป็นเรื่องเอามาเมาท์กันใหญ่
พอขึ้นชั้นคลินิก โตขึ้นมาบ้างถึงได้เข้าใจ
ที่อาจารย์สอน ที่พูดไว้ ถูกทุกอย่าง
ทั้งเรื่องการเรียน การวางตัว วิธีคิด
ก็รู้สึกว่าอาจารย์เนี่ย ทุ่มเทให้กับพวกนักเรียนมากๆเลยนะ
ลูกก็ไม่ใช่ แต่อบรมสั่งสอนแบบทุกจุด ทุกเรื่อง
เมื่อไม่กี่วันมานี้ เราเพิ่งเห็นบอร์ดที่วอร์ดตัดข่าวจากหนังสือพิมพ์มาแปะไว้
เกี่ยวกับรางวัลสตรีดีเด่นประจำปี ผู้ทำประโยชน์ให้สังคม
อาจารย์ก็ได้ทั้งรางวัลผู้ทำประโยชน์ด้านสาธารณะสุข แล้วก็รางวัลสตรีดีเด่นแห่งปี
เห็นแล้วก็รู้สึกว่า โอ้โห นี่เราได้เรียนกับคนที่สุดยอดขนาดนี้ เคยได้เจอตัวจริงใกล้ๆมาแล้วด้วยนะเนี่ย
จากคนที่เคยคล่องแคล่ว เดินดูงาน เดินสายอบรมนักเรียนอย่างพวกเรา
จากหัวหน้าภาควิชาอายุรศาสตร์ที่วันๆต้องเคลียร์งานมากมาย
ถึงแม้ว่าจะต้องนั่งอยู่ในรถเข็น อาจารย์ก็ยังยิ้มแย้มทักทายคนที่ไหว้อาจารย์ตลอดทาง
จนถึงตอนที่กลุ่มอาจารย์แยกไปทางตึกอดุลย์
เราก็ขอโค้งให้อาจารย์อย่างนอบน้อมที่สุด แม้ว่าอาจารย์จะไม่เห็นก็ตาม
อยากบอกอาจารย์ว่า ดีใจมากค่ะ ที่ได้เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์
March 07 Spring is comingWow! It's such a long time since my last update. Finally I've got back to my space!
How is everyone going? I hope you guys are dong fine.
Now I'm in Japan, Kobe city. I have a chance to come here as an exchange student for a month and now I'm staying with the Japanese host family. Which is really great cuz I have a chance to get real close to the Japanese culture.
Now I'm learning some of their ways of life.
I think many of you must have known these from the comics.
Before meal = Itadakimasu
After meal = Kochisosama deshita
Before you leave home = Itte Kimasu (The family will answer = Itte Irasshai)
When you come back home = Tadaima (Okaeri)
And the Japanese transportation is what I have to learn right now after got lost for a couple times
 The weather here is getting cold this week
They said that this was the first sign of spring
And Sakura may bloom in 2-3 weeks
I hope that it will bloom before I get back
so that I will have a beautiful picture for you guys
Have a great summer everyone! September 28 Gynecology : My first Major Ward
August 15 Radiology : The major of minor wards
August 05 เลือกทาน ตามกรุ๊ปเลือด
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Invite as friend
Profile
Blog
Photos
Lists
Music