TensaiYukatzu's profileYuka~TzuPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
Yuka~TzuOf all the beauty, friendship is the most beautiful... |
||||||||||||
|
August 30 เมื่อเรากลายเป็นคนไข้ซะเอง...หลังจากเปิดเรียนไปได้ 2 วัน ไพลินก็มีอันไข้ขึ้นสูงปรี๊ด ตอนแรกก็จะนอนอยู่บ้าน กินพาราเด๋วก็หาย แม่เห็นท่าไม่ดี จับส่งรพ.ดีกว่า แล้วก็ได้เรื่อง โดนจับ Admit โดยทั่นอาจารย์ ชนินทร์ สรุปก็นอนหมดแรง ไปไหนไม่ได้ 7 วันเต็มๆ ไข้ขึ้นทีนี่ สุดยอดทรมานเลยอ่ะ หนาวแบบ ผ้าห่มสามผืน บวกเสื้อหนาวก็ยังไม่พออ่ะ แต่ที่สุดๆแล้วก็ตอนที่ต้องเจาะเลือดที่ปลายนิ้วอ่ะ ทุก 8 ชม. โหย...มันไม่เหมือนกะ ปากกา DTX บนอัษฏางค์นะพี่ท่าน เจาะจึ้ก เจาะจึ้ก แสนสบาย ปากกาที่วอร์ดผะอบที่เราอยู่เนี่ย ประมาณว่า ไม่ได้เจาะมากี่ปีแล้วก็ไม่รุ ปากกาก็รุ่นเก่ากึ๊ก แท่งใหญ่มาก เวลาพี่พยาบาลลองกดดู เสียงสปริงมันจะดัง "ผึงงงง!!" ตอนโดนเจาะครั้งแรกแบบ ย๊ากกกกกกส์!! ต้องร้องเพลงของดังเลยอ่ะ ว่า เจ็บ มาก มาก ตอนหลังพยายามเอาที่คุณแม่สิริสอนเข้าข่ม ตั้งสมาธิไว้ ความเจ็บมันเป็นเพียงสิ่งที่มากระทบใจ ยื่นนิ้วอันสั่นเทาไปให้พี่พยาบาล ยุบหนอ...พองหนอ...ยุบหนอ...พองหนอ...จ๊ากกกกกกกส์!! ไม่ช่วยเลย เจ็บกว่าเดิมอีกง่ะ ตอนนั้นอยากร้องไห้มากๆอ่ะ ตอนหลังยอม ขอร้องให้พี่พยาบาลใช้ Lancet แทน แรงคนคงไม่เท่าแรงสปริงยักษ์บ้านั่น พี่พยาบาลบอก ได้ค่ะ แต่ Lancet หมด พี่ใช้เข็มฉีดยาแทนละกันนะคะ จ๊ากกกกกส์...จ๊ากกก...จ๊ากกก (เอคโค่) พี่คะ เอาปืนมายิงกันเถอะค่ะ ตั้งใจไว้ว่า ถ้าไม่จำเป็น ต่อไปจะไม่สั่ง Serial Hct ผู้ป่วยเด็ดขาด ก็ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนมากเลยนะ ทั้งที่มาเยี่ยม โทรมา SMSมา หรือ ฝากมาเยี่ยมก็ตาม โดยเฉพาะ คุณโบ โบโบ้ แล้วก็ คุณไอซ์ ที่มานอนเป็นเพื่อนด้วย อ้อ สรุปแล้ว เราไม่ได้เป็น Scrub นะเพื่อนๆ ไม่ต้องมาขอดู Eschar แล้วนะยะ ไม่มี!August 20 Back to school!!พรุ่งนี้ก็ถึงเวลากลับไปขึ้น Ward อีกแล้ว ก็ดีนะ ไม่ได้เจอเพื่อนๆตั้งนาน คงมีเรื่องให้เม้าท์กันมากมาย ได้ Charge ร่างกายไป2อาทิตย์เต็มๆ อะไร อะไรก็คงจะดีขึ้นล่ะน้อ... June 20 อาจารย์ในดวงใจพรุ่งนี้เราจะมีสอบลงกองวอร์ดอายุรศาสตร์ พี่ก็เลยให้กลับไปอ่านหนังสือก่อนได้
ตอนที่กำลังจ้ำกลับหออยู่ ก็เห็นคนกลุ่มนึงกำลังเข็นรถเข็นให้คนๆหนึ่งอยู่
มองๆไป เห็นอ.นาราพร อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนที่นั่งอยู่ในรถเข็นก็คือ อ.สุมาลี นั่นเอง
จากที่กำลังจ้ำกลับหอ ก็เลยเปลี่ยนมาเดินช้าๆตามหลังอาจารย์แทน
แล้วก็นึกย้อนไปถึงวันเก่าๆ
อาจารย์สุมาลี ผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่คล่องแคล่วว่องไว
เสียงอาจารย์จะนุ่มๆ แต่หนักแน่น ดูมีอำนาจ
อาจารย์เคยพาพวกเราไปเข้าค่ายที่แม่สิริฯ
ปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ เดินจงกรมแบบเข้มข้น ตลอด 7 วัน
เป็นอะไรที่ชีวิตนี้ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะทำได้
อาจารย์ก็ไปอยู่ทำกิจกรรมกับพวกเรา คุยกับพวกเราทุกเช้า กลางวัน เย็น
พอกลับมาเรียน ก็เจออาจารย์เข้ามาสอนตลอด
ไม่ว่าจะเลคเชอร์ กิจกรรมวิชาการ หรือ อบรม
ตอนนั้นก็แบบด้วยความที่ยังเด็ก ก็กลัวอาจารย์น่ะ ดุ ไม่ชอบเลยเวลาอาจารย์เข้ามาพูด
เวลาเจอนอกห้องเรียนนี่ก็ใจเต้นตึกๆๆ กลัวโดนว่า
ใครโดนอาจารย์ดุมาทีก็เป็นเรื่องเอามาเมาท์กันใหญ่
พอขึ้นชั้นคลินิก โตขึ้นมาบ้างถึงได้เข้าใจ
ที่อาจารย์สอน ที่พูดไว้ ถูกทุกอย่าง
ทั้งเรื่องการเรียน การวางตัว วิธีคิด
ก็รู้สึกว่าอาจารย์เนี่ย ทุ่มเทให้กับพวกนักเรียนมากๆเลยนะ
ลูกก็ไม่ใช่ แต่อบรมสั่งสอนแบบทุกจุด ทุกเรื่อง
เมื่อไม่กี่วันมานี้ เราเพิ่งเห็นบอร์ดที่วอร์ดตัดข่าวจากหนังสือพิมพ์มาแปะไว้
เกี่ยวกับรางวัลสตรีดีเด่นประจำปี ผู้ทำประโยชน์ให้สังคม
อาจารย์ก็ได้ทั้งรางวัลผู้ทำประโยชน์ด้านสาธารณะสุข แล้วก็รางวัลสตรีดีเด่นแห่งปี
เห็นแล้วก็รู้สึกว่า โอ้โห นี่เราได้เรียนกับคนที่สุดยอดขนาดนี้ เคยได้เจอตัวจริงใกล้ๆมาแล้วด้วยนะเนี่ย
จากคนที่เคยคล่องแคล่ว เดินดูงาน เดินสายอบรมนักเรียนอย่างพวกเรา
จากหัวหน้าภาควิชาอายุรศาสตร์ที่วันๆต้องเคลียร์งานมากมาย
ถึงแม้ว่าจะต้องนั่งอยู่ในรถเข็น อาจารย์ก็ยังยิ้มแย้มทักทายคนที่ไหว้อาจารย์ตลอดทาง
จนถึงตอนที่กลุ่มอาจารย์แยกไปทางตึกอดุลย์
เราก็ขอโค้งให้อาจารย์อย่างนอบน้อมที่สุด แม้ว่าอาจารย์จะไม่เห็นก็ตาม
อยากบอกอาจารย์ว่า ดีใจมากค่ะ ที่ได้เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์
March 07 Spring is comingWow! It's such a long time since my last update. Finally I've got back to my space!
How is everyone going? I hope you guys are dong fine.
Now I'm in Japan, Kobe city. I have a chance to come here as an exchange student for a month and now I'm staying with the Japanese host family. Which is really great cuz I have a chance to get real close to the Japanese culture.
Now I'm learning some of their ways of life.
I think many of you must have known these from the comics.
Before meal = Itadakimasu
After meal = Kochisosama deshita
Before you leave home = Itte Kimasu (The family will answer = Itte Irasshai)
When you come back home = Tadaima (Okaeri)
And the Japanese transportation is what I have to learn right now after got lost for a couple times
The weather here is getting cold this week
They said that this was the first sign of spring
And Sakura may bloom in 2-3 weeks
I hope that it will bloom before I get back
so that I will have a beautiful picture for you guys
Have a great summer everyone! September 28 Gynecology : My first Major Ward
ก็ได้จบลงไปแล้วนะคะ สำหรับ Major Ward แรกของดิชั้น
ไม่น่าเชื่อเลยว่า 6อาทิตย์มันจะผ่านไปไวราวกับโกหกเยี่ยงนี้
ตอนแรกฟิตจัด กะจะทำตัวเป็นเด็กดี อ่านหนังสือตั้งแต่สัปดาห์ที่สาม
ไปๆมาๆ ก็มีนู่นนี่นั่นโน่นเข้ามามากมาย
รู้ตัวอีกทีนึง ตอนเหลืออีก 7 วันก่อนสอบ
โอ๊ยยยย!! อยากจะอุทานเป็นภาษาอุซเบกิสถาน
แต่ก็ยังโชคดีนะ เพราะวอร์ดนี้เป็นวอร์ดที่ได้ชื่อว่าเป็น
The Minor of Major Ward
เนื้อหาในการอ่านก็จะอยู่แค่เรื่องใต้สะดือทั้งหมด (นั่นแน่!! คุณผู้ชายทั้งหลายกรุณาอย่าคิดลึก)
ยกเว้นว่าก้อนมันจะใหญ่เกิน 16 Weeks Pregnancy size เท่านั้น (ไม่ต้องทำหน้างง เดี๋ยวก็รู้ อิอิ)
เรื่องเรียนจริงๆแล้วก็ยังไม่เท่าไหร่นะ เพราะทุกบ่าย ทุกคนก็จะได้มานั่งเรียน Lecture พร้อมกัน
บางอันเป็น Problem Base พออาจารย์ให้โจทย์ ให้แนวทางคิดมา
ที่เหลือพวกเราก็เอากลับไปทำเอง แล้วค่อยมานำเสนอทีหลัง
ส่วนตอนเช้าก็จะแล้วแต่ว่าใครอยู่ในส่วนไหน
บางคนก็ออก OPD บางคนไป Family Planning บางคนออก OR ที่เหลืออยู่ IPD ก็จะไปดูการ PV ใหญ่
ทีนี้ก็มีเรื่องประหลาดอยู่อย่างนึง
IPD เนี่ย จะแบ่ง 2 rotates ออกเป็น 2 groups คละกัน แล้วก็ผลัดกันเรียนกลุ่มละสัปดาห์
มันก็แปลกว่า เวลาที่กลุ่มเราเรียน IPD ทีไร
ผู้ป่วยก็จะแห่กันมาซะหยั่งกะมีโปรโมชั่น นอน1คืน คืนถัดไปคิด 25สต.
วันนึงผู้ป่วยมาไม่ต่ำกว่า 8-9คน บางวันมา 13 คน คือ knock รอบไปเลย
บางคนส่งรายงานตอนเช้า ตอนบ่ายเพื่อนวิ่งมาบอกให้รับผู้ป่วยอีก
เอิร์ลถึงกับเปรยขึ้นมาว่า
"นี่มันเกิดอุปาทานหมู่ ป่วยกันทั้งหมู่บ้านหรืออย่างไร"
แต่พอเป็นอีกกลุ่มนึงรับนะ ผู้ป่วยมากันเบาบางมาก วันละไม่เกิน 4-5 คน
ไม่เข้าใจชีวิต
กลุ่มเรามีจำนวนนศพ. กะจำนวน อาจารย์เท่ากัน
ใครได้อาจารย์คนไหนก็ต้องส่งรายงานกับคนนั้นตลอดไป
ทุกคนก็ลุ้นกันมากๆว่าจะได้ส่งกับใคร
ปรากฏว่า ไมซ์ได้ส่งกับอาจารย์ที่ต้องเขียนรายงานและ Discuss เป็นภาษาอังกฤษล้วนๆ
ส่วนยุทธ ได้อจ.ที่ใจดีที่สุดของภาควิชานี้ไป
ไมซ์นี่ เหี่ยวไปเลยครับ เหี่ยวอย่างแรง
ส่วนยุทธนี่ก็บานอย่างแรง คืนนั้นทั้งคืน วนเวียนไปเยาะเย้ยไมซ์มิได้ขาด
ปรากฏว่ารุ่งขึ้น คนจ่ายเคสเค้าไม่อยากให้ได้อจ.ซ้ำๆ เค้าเลยสลับระหว่างไมซ์กับยุทธ
ทีนี้ยุทธนี่ หน้าเหลือ 2นิ้วเลยครับ นังไมซ์ด้วยความเป็นคนดี เลยไม่เยาะเย้ยเพื่อน แต่พูดดังๆให้ทุกคนได้ยินว่า
"วันนี้คงได้นอนเร็ว เพราะเขียนรายงานเป็นภาษาไทย"
ดูมัน แค้นฝังหุ่นจริงๆ
ตอนที่อยู่ OR ก็ตื่นตาตื่นใจดีนะ แต่เสียดายเราได้อยู่แค่ 3วันเอง
เคสที่ชอบก็ไม่พ้น Caesarian นั่นแหละ
ถึงจะได้แต่วางมือไว้ตรงจุดที่พยาบาลบอกอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว แล้วก็ได้แค่ตัดไหมตอนเย็บเท่านั้น
แต่วินาทีที่เห็นเด็กออกมานี่ มันเป็นอะไรที่บอกไม่ถูกจริงๆ
ดีใจอย่างบอกไม่ถูก ดีใจแทนคุณแม่เด็กด้วย
เด็กที่เพิ่งเกิดใหม่นี่ เป็นอะไรที่ไร้เดียงสาจริงๆ เป็นสิ่งมีชีวิตที่บริสุทธิ์มาก
เป็นอะไรที่ถ้าเราป้อนอะไรให้เค้า เค้าก็จะเติบโตมาเป็นแบบนั้น
เลยเข้าใจแล้วว่าไม่มีใครที่ไม่ดีมาตั้งแต่เกิดหรอก
สาเหตุเป็นเพราะผู้ใหญ่ และสิ่งแวดล้อมตะหาก
ทุกวันนี้ที่สังคมวุ่นวายแบบนี้ คงโทษเด็กอย่างเดียวไม่ได้ ผู้ใหญ่และสังคมนั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบ
เพราะงั้น เพื่อนๆ อีกหน่อยถ้ามีลูกเป็นของตัวเอง
อย่าเอาแต่ทำงานนะจ๊ะ อย่าลืมให้ความรักและความเอาใจใส่ลูกด้วยนะ อิอิ
อีกหน่อย เค้าจะได้โตขึ้นมาเป็นบุคคลที่มีคุณภาพ (เหมือนพวกเรา)
แล้วก็จะได้พัฒนาประเทศให้ดียิ่งๆขึ้นไปไง
August 15 Radiology : The major of minor wards
August 05 เลือกทาน ตามกรุ๊ปเลือด
June 28 Vietnam : Halong Bay, Gui Lhin of Vietnam
June 05 Vietnam : Hanoi
April 06 ฤาหญิง...จะต้องพ่าย ให้แก่ชายเสียแล้ว...
|
|||||||||||
|
|